عز الدين حسينى زنجانى

216

حكمت فاطمى (تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا ع) (فارسى)

رفاهيّة : تن‌آسايى . رفاهية مِنَ العيش ؛ فراخى زندگى . وادعون : جمع « وديع » يا « وادع » ، آسوده‌خيالان ، تن‌آسايان . فاكهون : مزاح كنندگان . دوائر : جمع « دايره » ، حوادث نامطلوب . تتربّصون : انتظار مىكشيديد . تتوكّفون : توقع داشتيد . تنكصون : از آن خيرى كه به طرف آن رفته بوديد بر مىگشتيد . نِزال : رويارويى دو طرف در جنگ . تأكيد فاطمه عليها السلام بر معرفى خود متن : ثمّ قالَت : ايُّها الناسُ ! اعلَموا انّي فاطمة ! و أبي محمّدٌ ! أقولُ عَوداً و بَدْءً ، و لا أَقولُ ما أَقول غلطاً . . . شرح : در اين فراز ، فاطمه عليها السلام با استفاده از شيوه‌هاى جارى در اصول محاكمات ، ابتدا به معرفى خود مىپردازد . چه اين كه حكم ، تابع موضوع آن است ؛ وقتى موضوع حكم ثابت شد ، قهراً حكم آن ثابت مىگردد . ازاين‌رو مىبينيم فاطمه عليها السلام نخست مىفرمايد : من فاطمه هستم ! پدرم محمد صلى الله عليه و آله است ! تأكيد مىكند من فاطمه هستم . وقتى فاطمه بودن ثابت شد ، صديقه بودن ، و سيدة نساء العالَمين منَ الأولينَ و الآخِرينَ بودن ثابت مىشود ؛ پس هر چه مىگويد حق محض‌است . فاطمه عليها السلام به آن مردم فريب‌خورده كه سخنان او را مىشنيدند ، بر اين نام تأكيد مىكند كه احدى با آن نام ناآشنا نيست و مكرر اين نام را همراه با